Όφις ο ποικίλος
Φίδι παρδαλό
Σύνδεσμοι


1989 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012
01:39

 

Ποίημα του Κ.Π.Καβάφη (1897) (για τεχνικούς λόγους η απόδοση είναι στο μονοτονικό).

 

 ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΣ

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
σκυμένος στο τραπέζι κάθετ' ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.
 
 
 
Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρονιά
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο, κι εμορφιά.
 
 
 
Ξέρει πού γέρασε πολύ · το νιώθει, το κυττάζει.
Κ'  εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθές. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.
 
 
 
Και συλλογιέται η Φρόνησις πως τον εγέλα·
και πως την εμπιστεύοταν πάντα-τι τρέλλα!-
την ψεύτρα που έλεγε «Αύριο. Έχεις πολύν καιρό».
 
 
 
Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
καθ' ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.
 
 
 
...Μα απ' το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται
ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται
στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.   
 
Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
6 ψήφοι

 Εκτύπωση
1256 αναγνώστες
Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011
01:20

Πρόσφατα διάβασα το υπερεκτιμημένο βιβλίο  Η ΚΛΙΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΟΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ του Nassim Nicholas Taleb, εκδόσεις Φερενίκη (του γνωστού για το  Savoir Vivre Χρ. Ζαμπούνη), μετάφραση Λητώ Ανδρέου.

 

Μερικά αποσπάσματα που ίσως να ενδιαφέρουν και τους χαροκαμένους επενδυτές του Χ.Α.

Ο καλύτερος τρόπος να εντοπίσεις έναν τσαρλατάνο : κάποιος (όπως π.χ. ένας σύμβουλος ή ένας χρηματιστής) που σου λέει τι να κάνεις αντί τι να μην κάνεις.


Ο μαθηματικός ξεκινά μ' ένα πρόβλημα και δημιουργεί μια λύση, ο σύμβουλος ξεκινά προσφέροντας μια "λύση" και δημιουργεί ένα πρόβλημα. 

 

Η μοίρα δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο, όταν ένας τραπεζίτης γίνεται φτωχός.

 

Τα ανήσυχα μυαλά στρέφονται στην επιστήμη, τα χαρισματικά και ευαίσθητα στις τέχνες, τα πρακτικά στις επιχειρήσεις. Τα υπόλοιπα γίνονται οικονομολόγοι.

 

Το αντίθετο της ανδρείας δεν είναι η δειλία, είναι η τεχνολογία.

 

Αν θές να κάνεις τους ανθρώπους να διαβάσουν ένα βιβλίο, πες τους ότι είναι υπερεκτιμημένο. 


Αν το πρωί που ξυπνάς γνωρίζεις, έστω και με λίγη ακρίβεια, πως προδιαγράφεται η μέρα σου, είσαι λιγάκι νεκρός - όσο μεγαλύτερη η ακρίβεια τόσο πιο νεκρός είσαι. 


Για να οδηγήσεις έναν ανόητο στην χρεοκοπία, δωσ'του πληροφορίες.

 

Nassim Nicholas Taleb 

 

 


 

Γεννημένος στον Λίβανο το 1960  με ελληνορθόδοξο θρήσκευμα. Απόφοιτος του Wharton Business School. Είναι πολυμαθής και οι γνώσεις του απλώνονται σε πολλούς τομείς, όπως τα μαθηματικά, τα οικονομικά, η ψυχολογία, η στατιστική, οι πολιτικές επιστήμες, η φιλοσοφία και η ιστορία. Εχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στη Βρετανία και στο New York Univerisity. Ως χρηματιστής κέρδισε τα FUCK YOU MONEY*.

 

 

Ακολουθεί απόσπασμα από συνέντευξη στην εφημερίδα Καθημερίνη.

news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_23/01/2011_429854

 

Ρωτάμε τον συγγραφέα για τις τελευταίες εξελίξεις στην πατρίδα του. Προτιμά να μην δηλώνει Λιβανέζος αλλά Λεβαντίνος. «Είμαι Βυζαντινός», μας λέει συμπληρώνοντας: «Κατάγομαι από μια περιοχή του βόρειου Λιβάνου όπου αναμείχθηκαν οι Βυζαντινοί και οι Αραβες. Η παιδεία ήταν για αιώνες ελληνική. Ακόμα και σήμερα μπορώ να διαβάσω και μιλώ λίγα ελληνικά. Δεν με ενδιαφέρει να έχω εθνική συνείδηση. Την απαρνούμαι. Πάντα με σόκαρε πόσο γρήγορα μπορεί κανείς να διαμορφώσει εθνική συνείδηση με μια σημαία και έναν εθνικό ύμνο. Το βρίσκω επικίνδυνο και θα σας εξηγήσω γιατί: η δημιουργία εθνικής συνείδησης και εθνικών κρατών πάντα επιφέρει τον αποκλεισμό ανθρώπων που ζουν έξω από τα σύνορά μας, τον διαχωρισμό και τελικά την καταπίεση», υποστηρίζει.

«Η έννοια του εθνικού κράτους είναι τεχνητή. Δεν υπήρχε πριν από τη Γαλλική Επανάσταση. Εμείς οι άνθρωποι έχουμε καλύτερη αίσθηση του ανήκειν σε φυλές και χωριά παρά σε κράτη».

 

 

 

 

 * ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΑΝ ΤΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΣ FUCK YOU  ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΟΙ ΒΙΟΠΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ. 

 

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ ΜΙΓ
Αξιολογήστε το άρθρο 
2 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
740 αναγνώστες
5 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011
23:56

 

Τα τελευταία 2 έτη το δίδυμο ΜΕΡΚΕΛ ΣΑΡΚΟΖΙ έχει αναλάβει εργολαβικά την στήριξη του ευρώ  με τα κάτωθι αποτελέσματα που μπορεί να καταλάβει πλέον και ο πιο αδαής:

1.      1.  Συνεχείς συσκέψεις, συναντήσεις, meeting, τηλέφωνα, τηλεδιασκέψεις με αποτέλεσμα μηδέν.

2.      2.  Συνεχείς δηλώσεις που δημιουργούν ανασφάλεια στις αγορές και στην πραγματική οικονομία (τα ίδια κάνει και ο Φιλανδός πολιτικός ως αρμόδιος επίτροπος οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων της ΕΕ, κάτι σαν την Δαμανάκη ένα πράγμα, ΟΛΙ ΡΕΝ*) .

3.      3.  Η αναποτελεσματικότητα τους έχει αρχίσει να προβληματίζει πλέον τις λοιπές οικονομικές υπερδυνάμεις ΗΠΑ, ΚΙΝΑ, ΡΩΣΙΑ κτλ.

4.      4.  Σε λίγο θα χάσουν και την Ιταλία.

5.       5. Το ευρώ πνέει τα λοίσθια.

 

Πρέπει να απαιτήσουμε την παραίτηση τους και τον σχηματισμό στις χώρες τους μεταβατικών κυβερνήσεων. Επίσης, τα πολιτικά κόμματα στις χώρες τους να υπογράψουν δήλωση ότι θα κάνουν ότι κριθεί αναγκαίο από το σύνολο των μελών της ευροζώνης για την σωτηρία του κοινού νομίσματος και ότι δεν θα ξαναδημιουργήσουν προσκόμματα στις κοινές αποφάσεις.

 

Το γινάτι βγάζει μάτι.

 

Χαιρετισμούς.

  

* Ο Ρεν γεννήθηκε στο Μίκκελι της Φινλανδίας. Σπούδασε οικονομικάδιεθνείς σχέσεις καιδημοσιογραφία στην Μινεσσότα των Ηνωμένων Πολιτειών. Αργότερα έκανε το μάστερ πάνω στις πολιτικές επιστήμες (master in political science) στο πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, ενώ το 1996 στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης έκανε το διδακτορικό του στη φιλοσοφία με κυρίως θέμα τη Διεθνή Πολιτική Οικονομία (Doctor of Filosophy, in international political economy). Ο Όλι Ρεν έπαιζε και ποδόσφαιρο όταν ήταν νέος για την ομάδα πρώτης κατηγορίας Μίκκελιν Πάλλοϊλιγιατ (Mikkelin Palloilijat). Το 1996 διετέλεσε πρόεδρος της 'Veikkausliiga', δηλαδή της πρώτης κατηγορίας ποδοσφαίρου.

 

 

 

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
1 ψήφος
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1079 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011
00:52

 

Ο ελέφαντας που δεν κρύβεται...      

 

 

Η ανακοίνωση της συγχώνευσης των δυο μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών της χώρας, κάτω από τη σκέπη και τη συνδρομή της κελεμπίας του εμίρη του Qatar, γέννησε από την πρώτη στιγμή πλήθος ερωτημάτων.

 

Ερώτημα 1: Πως και ο βασικός μέτοχος της Eurobank δίνει τον πρώτο λόγο της μετοχικής ανταλλαγής στους μετόχους της Alphabank;

Ερώτημα 2: Πως και δεν καλύπτει μόνος του τη ΑΜΚ που χρειάζεται η Eurobank, και ουσιαστικά «εγκαταλείπει» το τραπεζικό του παιδί εις χείρας των κκ. Κωστόπουλου και Εμίρη;

Ερώτημα 3: Γιατί βιάζεται και ανακοινώνει τη συγχώνευση, την έλευση του εμίρη και την άρνηση συμμετοχής στο Τ.Χ.Σ., πριν η Blackrock προβεί στον έλεγχο και ανακοινώσει τα συμπεράσματα της;

Ανάλογα ερωτήματα και σκέψεις είχαμε αναπτύξει σε προηγούμενη ανάρτηση μας, με τίτλο «Μαύρος βράχος που τους έφαγε…» http://tradenews.gr/open-mind/197-kj.html

Και η απάντηση βρέθηκε τελικά στα δημοσιευμένα στοιχεία της τράπεζας, στο ενημερωτικό δελτίο για την οικονομική χρήση του 2010.  Διότι όπως λέει και ένα παλαιό ρητό των Bushmen της Αφρικής, «ο ελέφαντας δεν μπορεί ποτέ να κρυφτεί πίσω από το δέντρο.»

Έτσι στο εδάφιο 32 που αναφέρεται στα υβριδικά κεφάλαια της τράπεζας διαβάζουμε ότι :

Στις 29 Ιουλίου 2009, η Τράπεζα, μέσω της εταιρείας ειδικού σκοπού, EFG Hellas FundingLimitedεξέδωσε € 300 εκατ. προνομιούχων τίτλων οι οποίοι αποτελούν εποπτικά κεφάλαια (Lower Tier 1) για την Τράπεζα. Η έκδοση αυτή έγινε σε συνέχεια της από 30 Ιουνίου 2009 απόφασης της Γενικής Συνέλευσης της Τράπεζας, βάσει της οποίας επιτρέπεται η τμηματική έκδοση αντίστοιχων τίτλων μέχρι του ποσού των € 500 εκατ. Οι προνομιούχοι τίτλοι δεν έχουν προκαθορισμένη ημερομηνία αποπληρωμής και παρέχουν στον εκδότη το δικαίωμα πρόωρης αποπληρωμής πέντε χρόνια μετά την ημερομηνία έκδοσης και σε τριμηνιαία βάση από τότε εφεξής. Επιπρόσθετα, οι τίτλοι, υπό ορισμένες συνθήκες, είναι μετατρέψιμοι σε κοινές μετοχές Eurobank EFG με έκπτωση 12% από την τρέχουσα τιμή της μετοχής κατά το τελευταίο διάστημα που θα προηγηθεί της ανταλλαγής. Οι υποχρεώσεις του εκδότη φέρουν την εγγύηση της Τράπεζας. Οι τίτλοι πληρώνουν σταθερό μη-σωρευτικό μέρισμα που υπολογίζεται με ποσοστό 8,25% ετησίως και καταβάλλεται κάθε τρίμηνο. Το μέρισμα των προνομιούχων τίτλων πρέπει να δηλωθεί και να πληρωθεί αν η Τράπεζα διανείμει μέρισμα. Οι προνομιούχοι τίτλοι είναι εισηγμένοι στο Χρηματιστήριο Αξιών του Λονδίνου.

Και το ερώτημα του φίλου μου του supertrader, είναι εξαιρετικά αφοπλιστικό : Για να καταλάβω δηλαδή, αν  η Eurobank  φτάσει στο 0,30 οι κάτοχοι του ειδικού ομολογιακού δανείου «κάτω από ορισμένες συνθήκες» λαμβάνoυν 1δις κοινές μετοχές με 12%  επιπλέον έκπτωση... οπότε όσο πιο χαμηλά τόσο πιο καλά και πιο πολλά ….

Συμπερασματικά ο μυστηριώδης ελέφαντας που κρύβεται πίσω από το δέντρο της ανακοινωθείσας σχέσης ανταλλαγής ανάμεσα σε Alphabank και Eurobank, έχει από το 2009 ένα εξαιρετικό deal στα χέρια του. Επενδεδυμένο κεφάλαιο 300 εκατ. Ευρω, απόδοση 16,50% μέσα σε 2 χρόνια, μετατροπή των ομολογιών σε κοινές μετοχές με έκπτωση 12%, κάτω από ορισμένες συνθήκες που τώρα λάμπουν στο φως του ηλίου. Δηλαδή απόδοση 30% σε 2 χρόνια. Σύμφωνα με τις τρέχουσες τιμές, ο ελέφαντας θα βρεθεί ως κρυφός μέτοχος με επιπλέον 1 δισεκατομμύριο μετοχές πιστωμένες στον λογαριασμό του, με ένα εξαιρετικό discount!

 

Κι άσε τα calculators των μικρομετόχων, να έχουν πάρει φωτιά από τις πράξεις και τους υπολογισμούς για το πόσες μετοχές και σε ποια τιμή τελικά θα αποκτήσουν. Κι άσε τα τερματικά των traders να λιώνουν μέσα από τους υπολογισμούς για trading βασισμένο στο arbitrage ανάμεσα στις τιμές των 2 μετοχών στο Χρηματιστήριο. Και φυσικά άσε την Blackrock να ψάχνει τους κρυμμένους σκελετούς στα λογιστικά ντουλάπια και το Ελληνικό Δημόσιο, την Τρόϊκα και την ΕΚΤ να καλούν τις τράπεζες να απευθυνθούν στο ΤΧΣ για την βιωσιμότητα τους και τη σωτηρία τους.

K.X. (για το www.tradenews.gr) Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011 19:40

 
 
Σχετικές μετοχές:
ΓΔ ΕΥΡΩΒ
Αξιολογήστε το άρθρο 
7 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1774 αναγνώστες
3 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011
00:05

 

Πως η Goldman Sachs οργάνωσε την επιχείρηση "Ελληνική χρεοκοπία"

Ενδιαφέρον θα ήταν να μάθουμε εάν η Γκόλντμαν Ζακς διατηρούσε ή και συνεχίζει να διατηρεί κάποιον “τοποτηρητή” και στα καθ’ ημάς και σε ποιο ακριβώς πόστο. Σε κυβερνητικό ή μήπως σε κρατικό που πάντως επηρεάζει καθοριστικά κρίσιμες κυβερνητικές αποφάσεις σχετικά με την οικονομία και τη διαχείριση των δημοσιονομικών μας προβλημάτων; Πως θα σας φαινόταν αν ο προπονητής του Ολυμπιακού έπαιζε 100 εκατομμύρια στο Προ-Πο, ποντάροντας στην ήττα και τον υποβιβασμό της ομάδας του και συνιστώντας στους φίλους του να κάνουν το ίδιο; Τι θα έκαναν οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων σε έναν τέτοιο προπονητή;
Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι κάνει η τράπεζα Γκόλντμαν Ζακς, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους διαχειριστές του δημόσιου χρέους μας.
Με το ένα χέρι, η τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις “συμβουλές” της και τη διαχείριση του χρέους. Με το άλλο, παίζει στην αγορά CDS ποντάροντας στη χρεωκοπία της Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό χετζ φαντ Πόλσον, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008.
H Γκόλντμαν φροντίζει ταυτόχρονα να υπονομεύει την ελληνική αξιοπιστία, τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια και οδηγώντας τη χώρα στον γκρεμό!
Αν δεν χρεωκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα....
αυξημένα επιτόκια, αν χρεωκοπήσει κερδίζει από τη χρεωκοπία. Κερδίζει στήνοντας τη φούσκα, κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα, πιστή στην αρχή “άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα καρπούζι. Η τράπεζα το παρουσιάζει ως υπαρκτό, κερδίζει από την πώλησή του και το αφήνει να σκάσει πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής. Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές. Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ η Λιμπερασιόν.
Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών υψηλής τεχνολογίας κ.ο.κ.).
Η τράπεζα πρωταγωνίστησε στα σάπια στεγαστικά δάνεια, οδηγώντας στην καταστροφή του 2008. Τότε, οι τραπεζίτες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν 11.400 δισεκατομμύρια δολλάρια (αν έχετε τρόπο να φαντασθείτε ένα τέτοιο ποσό) για να καλύψουν τις νομότυπες ή μη απάτες των τραπεζών.
Αφού σώθηκαν οι από τη χρεωκοπία, βγάζοντας μάλιστα και κάτι τις, οι τραπεζίτες επανήλθαν στα ίδια βάζοντας στο στόχαστρο ευάλωτα κράτη. Και δοκιμάζοντας το ευρώ, προτού κατοχυρωθεί ως παγκόσμιο αποθεματικό, υπονομεύοντας την αμερικανική κυριαρχία.

Η ΦΙΡΜΑ
Οι Αμερικανοί λατρεύουν τα παρατσούκλια. Τη CIA τη λένε «The Company» (H Εταιρεία). Τη Μαφία «The Family» (Η Οικογένεια). Την Goldman Sachs «The Firm» (Η Φίρμα). Γκόλντμαν και Σαξ ήταν δύο Γερμανοεβραίοι μετανάστες. ‘Ιδρυσαν την τράπεζα το 1869, αλλά δεν θα μπορούσαν ίσως να φανταστούν ότι θα γινόταν σήμερα η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά και μια πραγματική, αν και αφανής, όσο μπορεί, υπερκυβέρνηση του κόσμου.
Η Γκόλντμαν δεν έχει απλώς καλές σχέσεις με την αμερικανική κυβέρνηση, είναι, σε μεγάλο βαθμό, η κυβέρνηση. Το μυστικό της επιτυχίας της; ‘Εσπαγε πρώτη όλες τις κρατικές ρυθμίσεις και ηθικές δεοντολογίες, ποντάροντας και κερδίζοντας από την χρεωκοπία των πελατών της! Μπορούσε να το κάνει, γιατί είχε ανθρώπους της στην κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις που διαμορφώνουν την τραπεζική αγορά και τις ρυθμίσεις της.
Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. ”In God we Trust” γράφει κάθε δολλάριο, ΅In Goldman Sachs we Trust”, παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του “κρατισμού” που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την “μακροπρόθεσμη απληστία”. Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και “φυτεύοντας” τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. ‘Ωσπου, οι σταδιακές “απελευθερώσεις” της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το “μεγάλο παιχνίδι” της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας “Αυτοκρατορίας του Χρήματος”
Η Γκόλντμαν εκμεταλλεύθηκε τις “απελευθερώσεις” και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.
Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα “τοξικά δάνεια” με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεωκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες. Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς, Γκόλντμαν, J.P. Morgan και Ντώυτσε Μπανκ.
¨Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποιίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεωκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς. Όταν η Λήμαν χρεωκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεωκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Ζακς δημοσιεύεται στο περιοδικό “Τετράδια”, τεύχος 57-58, των εκδόσεων “Στοχαστής”). Σε αυτή την “τράπεζα που τρομάζει”, κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της διαχείρισης του ελληνικού χρέους και της εμπιστεύτηκαν το μέλλον του ελληνικού λαού.

“Η Γκόλντμαν Ζακς είναι παντού”
H φράση ανήκει στον Ματ Ταιμπι, ερευνητή δημοσιογράφο, που υπογράφει μια μεγάλη έρευνα για την Γκόλντμαν στο περιοδικό Rolling Stone. H μέθοδος της Φίρμας είναι ο … εισοδισμός, τόσο επιτυχής που η τράπεζα απέκτησε και δεύτερο παρατσούκλι, αφού την ονομάζουν και “κυβέρνηση Ζακς”. Επιλέγει στελέχη της, τα κάνει εκατομμυριούχους και μετά τους …,βρίσκει δουλειά στις κεντρικότερες θέσεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ιδού μερικά από τα αστέρια του διεθνούς δικτύου της:
>> Mario Draghi 
Υπεύθυνος ιδιωτικοποιήσεων στην Ιταλία (1991-2001), αντιπρόεδρος Ευρώπης της Goldman Sachs (2001-2006), Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
>> Otmar Issing
Επικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs.
>> Lloyd Blankfein
Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Goldman Sachs. Ο χειρότερος Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του 2009 κατά το Forbes, πρόσωπο της χρονιάς κατά τους Financial Times. Ετήσια αμοιβή 53 εκατομμύρια δολλάρια.
>> Henry Paulson
Μετά από 30 χρόνια στη Φίρμα, έγινε Υπουργός Οικονομικών του Μπους. Lawrence Summers. Σύμβουλος του Κλίντον, του Μπους και του Ομπάμα. Αρχιτέκτονας της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Προστατευόμενος του Ρούμπιν, βετεράνου της Φίρμας Dan Jester.Στην κυβέρνηση Ομπάμα. Αναμείχθηκε στη διάσωση της ΑΙG, όπου ένα μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο που δαπανήθηκε κατέληξε στην Goldman Sachs

Η επιχείρηση “Χρεωκοπία της Ελλάδας”
To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας την στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως ανεπρόκοπους). Θα μπορούσε να περιορίσει την παραοικονομία ή το κόστος της διαφθοράς. Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες αναπτυξιακές στρατηγικές. Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο, δρόμο, το μασκάρεμα του χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν. Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν:
“Για την πιο μεγάλη τράπεζα του κόσμου, η πατρίδα της δημοκρατίας μετετράπη σε αγελάδα προς άρμεγμα…¨Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία…O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί”. H Γκόλντμαν Σαχς, γράφει το περιοδικό, “διαφθείρει” την ελληνική κυβέρνηση “πείθοντάς” την ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολλάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις. 30% εις βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει το νταβατζηλίκι. Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα. Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο “Titlospe”, δάνειο 5,3 δις το 2009.
Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα “νεφέλωμα” διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.
¨Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Η Κομισιόν πάντως δεν έχει πεισθεί για τη νομιμότητα ορισμένων από τις διαδικασίες αυτές. ¨Ενα από τα συνηθέστερα κόλπα της Γκόλντμαν είναι η έκδοση χρεωγράφων σε άλλο νόμισμα από μια χώρα και η εν συνεχεία χρήση swaps για κάλυψη από αλλαγές ισοτιμιών. Το κόλπο, που υποπτεύεται η Κομισιόν ότι έγινε και εξετάζει τη νομιμότητά του, αρχίζει από κει και πέρα, με την αυθαίρετη αλλαγή από την κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα της ισοτιμίας, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα, σύμφωνα με το γαλλικό ρεπορτάζ. Με τον τρόπο αυτό, βελτιώνει την αξία του χρέους. Η δεύτερη μέθοδος είναι η πρόβλεψη μελλοντικών εξόδων.
Σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, η Γκόλντμαν πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ να προεξοφλήσει έσοδα των αεροδρομίων, “μειώνοντας” λογιστικά το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ. Για την ωραία αυτή συμβουλή, ένα ακόμα λογιστικό τρικ, το ελληνικό κράτος πλήρωσε ένα ποσό 200-300 εκατομμυρίων ευρώ.
Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη “δημιουργική λογιστική”, σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους ¨Ελληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι ¨Ελληνες θα πληρώσουν τη νύφη.
Η υπόθεση δείχνει επίσης πόσο η Ευρώπη είναι υπονομευμένη εκ των έσω, αφού αναθέτει σε αμερικανικές τράπεζες τη διαχείριση των πιο σημαντικών πτυχών και ευάλωτων σημείων των οικονομικών της (όπως κάνει άλλωστε και στους τομείς προσωπικών δεδομένων, περιλαμβανομένων των τραπεζικών λογαριασμών και κάθε άλλης πληροφορίας που μεταφέρει στις αμερικανικές υπηρεσίες, δήθεν για την τρομοκρατία). Πρόσφατα, ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής αποκάλυψε με ερώτησή του την αναγνώριση, σε κανονισμό της Κομισιόν, του ρόλου των τριων κυρίως αμερικανικών οίκων αξιολόγησης, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Κονγκρέσο τους καλεί να δώσουν εξηγήσεις!
Η Ελλάδα έκρυψε με τον τρόπο αυτό τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου, στις αρχές του 2009, άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες από τη Γερμανία για κίνδυνο χρεωκοπίας της Ελλάδας (σχετικά δημοσιεύματα του Σπήγκελ και άρθρο του Κώστα Σημίτη στην Ημερησία). Τον Σεπτέμβριο 2009, με πρωτοβουλία της Γκόλντμαν και μεσολαβητή την εταιρεία Markit, συγκροτείται κονσόρτσιουμ 12 τραπεζών που δημιουργεί ειδικό ίντεξ στην αγορά CDS για την κάλυψη αυξημένου ρίσκου του χρέους Ελλάδας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, εν αναμονή του κερδοσκοπικού παιχνιδιού (iTraxxSovX Western Europe). Πρόκειται κατ¨ουσίαν για στοίχημα στη χρεωκοπία των τριων κρατών, που στήνει ο σύμβουλός μας.
H Goldman γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ελληνικού χρέους. Γνωρίζει επίσης τι πρόκειται να γίνει, αφού η ίδια το ετοιμάζει. Τι κάνει; Περιμένει να περάσει ένας μήνας από τις εκλογές, να συνειδητοποιήσει η νέα κυβέρνηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και στέλνει, σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, αντιπροσωπεία τραπεζιτών στην Αθήνα, υπό το Νο 2 της τράπεζας Γκάρι Κον. Γίνονται δύο συναντήσεις (έχουν γίνει και αρκετές άλλες στο εξωτερικό). Mία στο Υπουργείο Οικονομικών και μία στο ξενοδοχείο “Πεντελικόν” της Κηφισιάς. Προτείνουν ένα ακόμα χαριτωμένο προϊόν τους, σχεδιασμένο να στείλει στο μέλλον το κόστος του ΕΣΥ. Λίγο πριν σπρώξουν την Ελλάδα στην Καιάδα, ετοιμάζονται να της αρπάξουν κάτι ακόμα.

Η τελική επίθεση
Τον Δεκέμβριο, η επίθεση αρχίζει μέσω των οίκων αξιολόγησης που υποβαθμίζουν την ελληνική πιστοληπτική ικανότητα, παρόλο που γνώριζαν μια χαρά εδώ και καιρό την πραγματική κατάσταση. Η ελληνική αξιοπιστία πλήττεται από παντού. H Goldman εξακολουθεί πάντως να βγάζει ένα “σκασμό λεφτά”, όπως με την έκδοση του δανείου της 25.1.2010. Ενώ συνεχίζει να κερδίζει από τη διαχείριση του χρέους, δεν περιμένει ούτε μια μέρα από την πώληση του δανείου και ξαναχτυπάει την Ελλάδα μέσω των Financial Times, προνομιακού εκφραστή και του Σίτι και της Κομισιόν (τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά χάλια). Παίζοντας έτσι διπλό παιχνίδι και εις βάρος της Ελλάδας, και εις βάρος των άλλων πελατών της, αγοραστών του τελευταίου δανείου, που βλέπουν τα ελληνικά επιτόκια και spread να εκτινάσσονται αμέσως μετά.
Η λονδρέζικη εφημερίδα γράφει ότι η Αθήνα θέλει να δανειστεί από την Κίνα μέσω της Γκόλντμαν. Το δημοσίευμα προκαλεί αμέσως αύξηση του πρίμιουμ για το χρέος. Κανείς δεν πιστεύει ότι η εφημερίδα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια είδηση, χωρίς να την επιβεβαιώσουν από την Γκόλντμαν. Κατ’ άλλους την είδηση την έδωσε η ίδια η Γκόλντμαν όταν πληροφορήθηκε (άραγε από ποιόν;) ότι ο Γ. Παπανδρέου σκέφτεται να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία με την Κίνα προκειμένου οι Ασιάτες της Cosco που έχουν πάρει το λιμάνι του Πειραιά να αναλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι του δανεισμού της χώρας. Η τράπεζα δεν περιορίζεται φυσικά στα κέρδη από το ελληνικό χρέος. Κερδοσκοπεί αμέσως κατά του ευρώ, πιστή στην αρχή “αγοράζουμε στη φήμη και πουλάμε στο γεγονός”. Μεταξύ 26.1 και 2.2 οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες και τα χετζ φαντ, μεταξύ των οποίων και η Γκόλντμαν, ρευστοποιούν συμβόλαια αξίας 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από τον Σεπτέμβρη του 2008, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης.
Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας, η Γκόλνtμαν υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρια δισεκατομμύρια δολλάρια. Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: “η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους ¨Ελληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα” (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)

Το διακύβευμα: υποδούλωση Ελλάδας, υποδούλωση Ευρώπης
Η Ελλάδα γίνεται προνομιακή δίοδος για τον έλεγχο της Ευρώπης και την εξασθένηση του ευρώ, προτού το ευρωπαϊκό νόμισμα καταστεί κύριο αποθεματικό. Επιδιώκεται επίσης να γίνει το νέο υπόδειγμα μιας Ευρώπης χωρίς κοινωνικό κράτος. Μέρκελ και Σαρκοζί άρχισαν να καταλαβαίνουν μόλις αυτό τον μήνα τι συμβαίνει και τις συνέπειες για την Ευρώπη και παραμένουν βασικά αμήχανοι, παρόλο που έχουν εύκολες λύσεις, που περιγράφουν αρκετά έντυπα, όπως έκδοση ευρωομολόγων ή αγορά από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα του ελληνικού χρέους, που θα τσάκιζε τα πόδια των κερδοσκόπων και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολλές φορές πριν ξαναεπιτεθούν.
Βερολίνο όμως και Παρίσι παραμενουν δέσμιοι της ιδεολογίας και της αρχιτεκτονικής του ευρώ που τους εμποδίζει να αντιδράσουν με άλλο τρόπο, εκτός από το να απαιτούν περίπου την αυτοκτονία της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι εκ των ένδον υπονομευμένη, όπως αποδεικνύει η δραστηριότητα κατά της Ελλάδας της Ντώυτσε Μπανκ, της PNB Paribas, της Σοσιετέ Ζενεράλ και των ελβετικών τραπεζών στην αγορά CDS, αλλά και η στάση των αρμοδίων της Κομισιόν, των “ευρωπαίων ηλιθίων”, όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι.
Η “παγκοσμιοποίηση” είναι φτιαγμένη από και για τους Αγγλοσάξωνες. ¨Οσο για το ελληνικό ζήτημα μοιάζει για ορισμένα τουλάχιστο γαλλικά έντυπα μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, όπως υποδεικνύει η Λιμπερασιόν δημοσιεύοντας, δίπλα-δίπλα, τη φωτογραφία της Βουλής των Ελλήνων και του ουρανοξύστη Goldman Sachs, της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου που χρησιμοποιεί όλη της τη δύναμη εναντίον μιας μικρής ευρωπαϊκής χώρας.

Από τον Kόσμο του Επενδυτή

Σχετικές μετοχές:
ΓΔ
Αξιολογήστε το άρθρο 
7 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 2 από 6<123456>

Σχετικά με το blog
".... ο Επίκουρος έλεγε για τον Αριστοτέλη πως "αφού κατέφαγε την πατρική κληρονομιά, κατατάχθηκε στον στρατό και αφού απέτυχε κι εκεί άρχισε να εμπορεύεται φάρμακα. Αργότερα όταν άνοιξε η σχολή του Πλάτωνος, ο Αριστοτέλης πήγε και παρακολούθησε τις διαλέξεις - δεν ήταν και ανεγκέφαλος (ουκ ων αφυής)- και σταδιακά απέκτησε το γνωστό του χαρακτήρα"
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις